Wiedzieliśmy, że projektowany budynek powinien stanowić indywidualną formę osadzoną w kontekście rzeszowskiego rynku, która swoim wyrazem, oszczędnym detalem nie przyćmiewalaby zabytkowego ratusza i nie udawała architektury kamienic. Uważamy, że z uwagi na swoją rangę salonu kulturalnego miasta wojewódzkiego, aula miejska powinna w wyrazie być unikalna przy tym wpisująca się w wyjątkowy kontekst historyczny. Zdecydowaliśmy się zachować odstęp pomiędzy projektowanym budynkiem a sąsiednimi kamienicami, gdzie obecnie znajduje się przejście łączące park z rynkiem. Jak w muzyce – pauza podkreśla co nastąpi po niej bardziej niż jednostajna kontynuacja. Odsunięcie od strony rynku jest większe, wykreowany został plac wejściowy z zielenią wertykalna na ścianie sąsiedniej kamienicy. Wejscie od północnego wschodu podkreśla rangę rzeszowskiego rynku jako miejsca tętniącego życiem i miejsca kultury. Od północy przerwa służy dostawom dla zaplecza audytorium i wystaw.

Forma składa się z dwóch przenikających się brył, zorientowanych każda wzdłuż obowiązujących linii zabudowy. Kąty dachów nawiązują do istniejącej sąsiedniej zabudowy. Przenikanie się brył powoduje ze forma jest zarówno niemalże archetypiczna ale i abstrakcyjna, kiedy jest oglądana z różnych stron.